Mijn K70

De Volkswagen K70 heeft zijn kleine mankementen en kinderziekten overwonnen en treed nu in de derde fase binnen van zijn ontwikkeling, de volwassen fase. De verbeteringen zitten vooral in de schakeling, smering, koeling en geluidsdemping. De drang van Volkswagen om elk detail continue te verbeteren heeft er toe geleid dat een K70 van het eerste uur en de huidige K70 zich nauwelijks nog laten vergelijken. Vandaag de dag presenteert het topmodel van Volkswagen zich als de grote, ruime, betrouwbare en comfortabele limousine die de koper voor zijn geld mag verwachten. De wagen, die in grote lijnen de modelpolitiek van Volkswagen bepaalt, zal zich als één van de peilers waarop Volkswagen in de toekomst gaat steunen moeten ontwikkelen. Met de K70 heeft Volkswagen voor het eerst een voorwiel aangedreven auto op de markt gebracht, een techniek die in de toekomst een steeds grotere rol zal gaan spelen. Deze techniek schept grote voordelen ten aanzien van de ruimte in het interieur en het rijgedrag van auto’s. Beiden zijn dan ook de sterkste punten van de K70.

De carrosserie.

Wie vlug om de auto loopt zal niet meteen beseffen dat hij erg ruim van binnen is. Maar bij het instappen met 4 tot 5 personen en een volle kofferruimte beseft men ineens dat het hier gaat om een auto uit de hoge middenklasse. De K70 is slechts een handbreedte korter dan de 411, maar is wel breder. De wielbasis van de K70 is met 269 centimeter bijna 20 centimeter langer dan van de 411. De vier wielkasten dringen vrijwel niet in het interieur binnen, zodat er een aangename beenruimte ontstaat zowel voor als achterin. De deuren bieden een bekwame toegang. Overigens word de K70 alleen maar met deze vier deuren geleverd. Er komt dus geen coupe of hatchback uitvoering. De kofferruimte, één van zijn sterkste punten, is wat grootte betreft onovertroffen in zijn klasse. Het is voor het eerst dat een VW product zijn concurrenten verslaat op de gebied van de kofferruimte. Vermeldenswaard is ook de strakke en zakelijke belijning van de auto die nu en in de toekomst in de smaak zal vallen bij de vele enthousiaste berijders. De vormgeving geld als modern en stijlvol en zal geen enkel moment gaan vervelen. Natuurlijk zijn er ook enkele puntjes van kritiek op de vormgeving. Als eerste punt, de luchtweerstand van de K70. Door de nogal hoekige vormgeving is deze vrij hoog wat zich natuurlijk laat gelden in het brandstofverbruik. Ten tweede, de hoekige koplampen geven goed licht, maar ook niet meer dan dat. En als derde punt van kritiek, de vierdeuren hebben geen goede deurvangers, zodat als men de deuren opent er soms best wel wat parkeerschade kan ontstaan. Niet alleen aan de ernaast geparkeerde auto maar ook aan de K70 zelf. Een kleine aanpassing door het toepassen van Halogeen koplampen en deurvangers zou een hele wenselijke verbetering zijn.

Het interieur.

Voornamelijk zwart, zoals we dit gewend zijn in de wereld van de sportieve zakelijke rijder. Het dashboard, handschoenenkastje, deurpanelen ze zijn allemaal in zwart uitgevoerd. Ook de vloermatten zijn donker. En ook de zittingen zijn, als men niet wat anders besteld, overtrokken met een zware donkere stof. Het ziet er allemaal degelijk uit, en dat is het ook. Het is bekend; hierop heeft Volkswagen nog nooit bezuinigd. De zittingen zijn overigens sterk verbeterd. In de eerste bouwjaren van de K70 waren ze hard. Zoals NSU ze schiep. Ze hadden wel wat weg van kerkbanken. Ook de zijsteun die de stoelen van de eerste lichting bood is sterk verbeterd. De zittingen zitten nu op het peil van de 411 en zijn dus bijzonder comfortabel. De bijrijder kan zijn stoel verschuiven en ook achterin is er niets te klagen over het zitcomfort. Beenruimte voor en achter zijn zoals eerder genoemd ruim voldoende en ook de hoofdruimte laat niets te wensen over. Als de bestuurder gebruik maakt van zijn veiligheidsgordel kan de rokende bestuurder niet bij de asbak, deze zit te veel naar rechts geplaatst.

Maar voor de rest zit alles onder handbereik of zelfs voetbereik. De pedalen zijn zwevend en op een comfortabele, gelijke hoogte gemonteerd. De schakelpook is goed te bereiken en ook achter het stuurwiel zijn verschillende functies goed bereikbaar, zoals de clignoteur, grootlicht en de ruitensproeier. De ventilatie en kachel zijn goed te bedienen en functioneren ook goed en dat is een verbetering ten opzichte van het vorige bouwjaar.

De motorisering.

Vanaf het begin is de K70 leverbaar met twee motoren. De 75 en 90 pk uitvoering. (Er word in de Wolfsburgse wandelgangen zelfs gesproken van een op hande zijnde 100 pk versie!) Ze onderscheiden zich optisch nauwelijks van elkaar. Ook een blik onder de motorkap geeft nauwelijks verschillen prijs. Maar bij het rijden en het tanken en in de prijslijst worden de verschillen al veel duidelijker. De goedkoopste 75 pk uitvoering kost DM. 9890,00 en heeft een topsnelheid van 148 kilometer per uur en rijdt op Normale benzine. De goedkoopste 90 pk uitvoering kost DM. 10280,00 en heeft een top van 158 kilometer per uur en rijd op Super benzine. Beide motoren zien er vrijwel gelijk uit. Het betreft watergekoelde lijnmotoren van NSU origine. De bovenliggende nokkenas, door een tandriem aangedreven, staat tevens in verbinding met het ventiel. Kortom het gaat hier om een moderne motor. De inhoud van beide motoren is het zelfde en meet exact 1594 cc. Ook het maximale omwentelingen per minuut is exact het zelfde, namelijk 5200 o/min. Bij deze waarde ontwikkelt de ene motor zijn 75 en de andere zijn 90 paardenkrachten. De oorzaak van dit verschil zit hem in de mengverhouding, bij de 75 pk versie 8:1 en de 90 pk versie 9,5:1. Dat maakt eigenlijk dus het enige verschil. De ene verbruikt Normale benzine en de andere dus Super benzine. Met de ongelode versie van de beide brandstoffen komen de motoren het beste tot hun recht. Welk van de beide motoren het beste is en zich in de toekomst het beste zal houden is niet bekend. Maar uit testen die wij tot nu toe met verschillende K70’s hebben gedaan, één van die testen was zelfs een 50000 kilometer test, blijkt dat beide motoren zich goed houden.

Het rijden.

De prestaties die van de snelheidsmeter zijn af te lezen zijn altijd wat anders dan echte exacte metingen. Het blijkt dat de 90 pk versie de fabrieksopgave van 158 kilometer per uur echt wel haalt, met een sprint van 13,7 seconden van 0 tot 100. De 75 pk versie haal ook echt 148 kilometer per uur en doet over de sprint van 0 tot 100 16,7 seconden. Dat is niet de beste waarde ooit gemeten maar voor een comfortabele reiswagen als dit zeker niet slecht te noemen. De rijeigenschappen verhogen het positieve beeld van de auto. Zoals zo vaak bij een voorwiel aangedreven auto is de K70 bijzonder rechtlijnig en laat hij zich niet van de wijs brengen door zijwind. Bij een lange bocht is enig onderstuur wel degelijk mogelijk en zeker bij degenen die een achterwiel aandrijver gewend zijn. De besturing werkt precies, verlangt wel enige kracht bij lager snelheid. Zeker bij parkeren was een stuurbekrachtiging wenselijk geweest. De remmen verdienen niets dan lof. Met een milde druk van de voet op het rempedaal is dankzij de remkrachtverdeler de wagen snel stil te zetten. Tenslotte zijn de vering en demping goed op het comfortabele rijden afgestemd. De K70, met zijn lange wielbasis, wijde spoorbreedte, en uitstekende onafhankelijke wielophanging is één van de beste en modernste auto's in zijn soort. Er blijven echter wel een paar wensen over. Zo is de schakelbak nog niet helemaal bedrijfszeker en ook het geluid in de binnenruimte is aan de hoge kant. Het schakelen gaat overigens al wel een heel stuk beter vergeleken met een K70 van de eerste bouwjaren.

NAAR BOVEN