Mijn K70

Onze test K70 kregen wij op 15-02-1971 met 2378 kilometer op de teller. Na zo’n 4 maanden hadden wij de 20000 kilometer gereden en waren we de 22378 kilometer gepasseerd op 16-06-1972.

Natuurlijk kwamen er zelfs bij een gerenommeerd merk als Volkswagen een aantal kinderziekten voor. Zelfs intensieve testen en testritten kunnen niet voorkomen dat er toch storingen ontstaan. Maar van de Volkswagendealer kregen we wel een perfecte service. Dat verzachte de pijn een beetje.

Zoals bij een duurtest gebruikelijk is werd ook deze testwagen onderworpen aan normaal privé-gebruik.

Eén ding moet van de K70 gezegd worden, hij heeft de gemoederen van de testchauffeurs meer bezig gehouden dan welke testwagen hiervoor. Harde kritiek maar ook heel veel lof!

Motor.

Een pluspunt van de motor; hij heeft ons niet één keer in de steek gelaten. Hij heeft ons ook niet het gevoel gegeven dat hij het aantal kilometers van een bepaalde dag niet zou halen, zelfs niet als hij een hele dag werd meegenomen op lange afstandsritten. Grote ergernissen waren de inspuiting en de ontsteking. Het gevolg waren wat magere prestaties, en we vragen ons dan ook af of de 75 pk die de motor moet waarmaken wel gehaald word. Als er voor een lange tijd volgas gereden word dan zien we dat terug in het verbruik. 14 tot 16 liter per 100 kilometer, 12,7 was tijdens de hele test toch nog een aanvaardbaar verbruik.

Metingen bij kilometerstand 14922 gaven een acceleratie van 0 tot 100 in precies 15,8 seconden. En laat dat nou het exacte getal zijn die ook door de fabriek word opgegeven. Maar met 145 km/h was de K70 toch zo’n 3 kilometer langzamer als wat door de fabrikant werd opgegeven, en dat zou eigenlijk niet mogen met een goed ingelopen motor. Ook het vervangen van de inspuiting en de ontsteking heeft er niet voor gezorgd dat dit euvel verholpen werd. In de lage toeren komt de motor goed tot zijn recht, echter in de hogere toeren pakt hij niet echt lekker op. Hij trok gewoon niet lekker op heuvels en bergen en bij volle belading. In de zelfde orde van problemen zit ook de koude start die met de choke niet echt lekker gaat. Ook in de Volkswagen werkplaats konden ze dit niet verhelpen. Tot de motor ergernissen behoort ook de herrie die hij maakt, bij 120 km/h is het nog enigszins aanvaardbaar maar als je harder dan 140 km/h gaat rijden is het echt storend.
Een tweede bron van geluidsoverlast is de aandrijflijn. Daarbij komt ook nog eens dat de schakelbak dicht bij het passagiers compartiment is geplaatst en deze dus duidelijk te horen is.

Een andere bron van ergernis is dat de achteruit-versnelling zonder blokkering in te leggen is. Wij zaten dus voortdurend in de achteruit te roeren terwijl we naar de zeer dichtbij gelegen eerste versnelling opzoek waren. Ook van de één naar de twee ging niet echt lekker. Hakerig is het juiste woord. Kleine troost; de belangrijkste delen van de motor zijn goed bereikbaar. De oliepeilstok en het olie vulpunt, alle lof. Van enig olie verbruik is vrijwel geen sprake. Wij konden het in de 20000 gereden kilometers in ieder geval nauwelijks meten. Onze lof gaat ook naar het elektrische circuit. Er was totaal geen sprake van één enkele elektrische storing tijdens de test. Maar het blijft hopen dat Volkswagen de problemen met de ontsteking, inspuiting en het geluidsniveau als ook de versnellingsbak snel weet op te lossen.

Rijden.

Het rijden verzameld enkel en alleen pluspunten, ja echt alle lof. Zelfs de wat mindere enthousiastelingen zijn nog vol lof over de rijeigenschappen. Aan deze beoordeling veranderd ook niks als de wagen vol benut en vol beladen word. Dit geld zowel voor de spoorvastheid bij zijwind als het veercomfort. Oneffenheden in het wegdek worden niet zo mooi gladgestreken als een Franse auto dat doet, maar voor een Duitser doet hij het erg goed. Maar ja, wie wilt er nou een Franse auto als hij in zo,n comfortabele Duitse auto als de Volkswagen K70 kan rijden?

De goede rijeigenschappen gelden ook bij nat en besneeuwd wegdek, zelfs als er geen sneeuwbanden gemonteerd zijn is er steeds voldoende grip en heeft men geen last van de voorkomende problemen die sommige andere voorwiel aangedreven auto’s wel ondervinden in deze omstandigheden. Dit werd ook nog eens bevestigd toen we de K70 op de rollenbank zetten en er geen zijdelingse krachten vrijkwamen die hem van de rollenbank wilden drukken zoals dat bij de meeste auto’s wel het geval was. Een ander pluspunt is de grote bodemvrijheid die zich vooral bij het berijden van grove wegbedekking, het berijden van een drempel en de toegang van een parkeergarage laat gelden. Het besturen liet zich, voor een voorwielaandrijver, behoorlijk licht, stoot en trilvrij uitvoeren. De draaicirkel is ook lovenswaardig klein voor een auto van dit formaat. Bij het inparkeren zou de besturing iets minder zwaar mogen gaan. Bij het remmen bleek dat het rempedaal ten opzichte van het gaspedaal veel te hoog stond. Men moet dus de rechtervoet behoorlijk omhoog halen om van het gas- op het rempedaal te komen. Over het algemeen is de handelbaarheid en het zicht rondom is zeer goed te noemen.

Carrosserie en uitvoering.

De buitenmaten van de K70 zijn relatief compact te noemen. De binnenmaten daar in tegen zijn bijzonder ruim. Dit komt niet in de laatste plaats doordat de voor- en achterwielen vrij dicht aan het begin cq. Einde van de auto geplaatst zijn. De kofferbak heeft zich bewezen als een echte slok-op. Omdat de carrosserie behoorlijk scherp gesneden en hoekig is komt het voor dat bepaalde plaatsen door wervelingen snel vuil worden. Dit doet zich vooral voor bij de zowel voor- als achterlichten.

De stoelen worden als behoorlijk hard getypeerd, maar er moet gezegd worden dat ze een behoorlijke ondersteuning bieden, ook bij langere ritten.

Kleine ergernissen zijn; de zonnekleppen, de tankdop, het handschoenkastje die tijdens het rijden nogal eens spontaan open springt en de zeer ongunstig geplaatste asbak in het dashboard. Allemaal van die kleine dingen die het er niet leuker op maken. Kleine dingen als windgeruis bij de bestuurdersdeur, de buitenspiegel die tijdens regen het regenwater op de zijruit loost zodat de buitenspiegel totaal niet meer te zien is en daardoor volledig nutteloos is, de voor en achterruiten die met een beetje regen al beslaan en dus alleen met een volop draaiende aanjager wasemvrij te krijgen zijn, zijn allemaal van die kleine dingen die eigenlijk niet bij een Volkswagen zouden mogen voorkomen. De kachel werd soms omschreven als ontoereikend, maar dat zijn natuurlijk persoonlijke meningen van de testrijders.

Veel lof voor de goed afleesbare instrumenten. Ook de 1,5 liter voorraad aan ruitensproeiervloeistof werd als zeer positief ervaren, met name op de lange ritten hoef je niet telkens bij te vullen als je constant insecten aan het weg sproeien bent geweest. De mat zwarte ruitenwissers spiegelen geen hinderlijk zonlicht in de ogen van de bestuurder. De grote kofferbak waar ook klein spul veilig kan worden vervoerd en de kraakvrije carrosserie verheffen de K70 toch tot de kwaliteit die men voor ogen heeft als men over Volkswagen praat.

De eind balans.

De Volkswagen K70 heeft als geen andere testauto zeer uitéénlopende beoordelingen gekregen. Meer dan anders waren testrijders bijzonder te spreken over deze auto. Meer dan anders waren de testrijders ook bijzonder kritisch over de auto. Onnodige kleine ergernissen werkten veel van hen op de zenuwen. Maar de monteurs van de Volkswagen werkplaats maakten een heleboel goed. Neem daarbij ook nog eens de lage kosten en de hoge inruilprijs die men met een paar jaar zal krijgen en we kunnen niet anders zeggen dat we te maken hebben met een kwalitatief goed product dat Volkswagen op de markt heeft gebracht.

Duurtest pluspunten:
-perfect rijeigenschappen, ook bij volle belading, geen tot weinig zijwindgevoeligheid.
-rijden op gladde ondergond geen probleem (met Michelin zX banden) zelfs als het wegdek iets oploopt.
-rij- en veercomfort op een uitzonderlijk hoog peil. Zelfs korte richels worden niet als hinderlijk ervaren.
-grote bodemvrijheid.
-goede handelbaarheid en vrij uitzicht rondom.
-besturing stoot- en schokvrij.
-oliepeil en olievulpunt goed bereikbaar.
-instrumentarium zeer goed afleesbaar, verlichting traploos regelbaar.
-bovengemiddelde kofferbak, ook klein spul is dankzij een verzonken richel goed op te bergen.
-kraakvrije carrosserie, waterdicht, ordentelijke afwerking ook tot in het detail.

Duurtest minpunten:
-zeer veel gedonder met de motor (inspuiting en ontsteking) verbruikt relatief veel brandstof.
-versnellingsbak weinig bevredigend, de versnellingen liggen te dicht bij elkaar. De achteruit ligt te dicht bij de eerste gang.
-besturing bij het inparkeren behoorlijk zwaar (maar een relatief kleine draaicirkel voor een voorwiel aangedreven auto).
-de stoelen bieden te weinig zijdelingse steun maar ze zijn niet direct vermoeiend te noemen.
-onergonomische indeling van de bedieningshendels en diverse knoppen.
-behoorlijk rijwind geluiden.
-voor Volkswagen zijn er ongewoon veel kleine ergernissen, zonneklep, een afgebroken raamslinger en de asbak zeer ongunstig geplaatst dit zijn we niet gewend.

Aanschafprijs.

VW K70 L, 75 pk, sedan vierdeurs                          DM   9790,00
-achterruitverwarming                                                              99,00
-kopsteunen                                                                            80,00
-radio compleet met antenne en inbouw                             351,00
                                                                                     --------------------
Aanschafprijs compleet                                             DM 10320,00
                                                                                     ===========

NAAR BOVEN